به ذكر مطالب اكتفاء نمودم ، وآن را « درر الاخبار من بحار الأنوار » ناميدم . امر چهارم : واقع اين است كه من آنچنان مهارتى ندارم كه در اعماق اين درياهاى موّاج به درهاى گرانبهايش دست يابم فقط در أطراف آن گردش واز صدفهاى فراوان ساحلهايش مقدارى جمع نمودم . آب دريا را اگر نتوان كشيد هم بقدر تشنگى بايد چشيد . أمير المؤمنين - عليه السّلام - فرموده‌اند : آنچه تمامش درك نگردد ، تمامش ترك نگردد . وبدان كه ، هدف ما نقل حديث ومطالب بود ، بدون در نظر گرفتن اعتبار وارزش سند ومصادر آن . امر پنجم : مطالعه كتاب بحار الأنوار را در نجف اشرف در سال 1376 هجرى قمري ، هنگامى كه جزء اوّل آن از چاپ خارج شد شروع كردم ، سپس ادامه دادم تا در سال 1388 هجرى قمري به إيران بازگشتم تا اينكه چاپ تمام اجزاى كتاب ومطالعه آن پايان يافت ، ونوشته‌ها آماده چاپ گرديد ، اما در آن زمان با وجود گذشت هفتاد سال از عمرم وضعف جسماني ، وعدم فرصت براي مراجعه ومقابله واقدام لازم واينكه چاپ آن نيازمند هزينه‌هاى سنگين وزيادى بود ، قصد چاپ ونشر آن را نداشتم ، تا اينكه از حسن اتفاق مقدارى پول از غير حقوق شرعيّه نزد من فرآهم شد كه براي اين كار مناسب بود ، پس تصميم بر چاپ ونشر آن گرفتم وبه خداى سبحانه وتعالى توكل كردم ، با اين اميد كه اين مجموعه گزيده وگلچين ، جايگاهى براي مراجعه واستفاده أهل فضل وأدب باشد . امر ششم : در ابتداى هر حديث يا موضوعي شماره اى كه نشانگر جزء كتاب بحار الأنوار باشد مىآوريم وبعد شماره صفحه را ، ودر پايين صفحه به جاى جزء حرف - ج - را قرار مىدهيم ، مثلا 4 - ج 23 - ص 145 ، يعنى حديث شماره چهار